Czym jest savoir-vivre?

Wyrażenie savoir-vivre zostało zaczerpnięte z języka francuskiego (savoir znaczy wiedzieć, znać, potrafić, a vivre żyć) i dlatego można rozumieć go jako „sztuka życia”. Jest zbiorem zasad właściwego zachowania się w towarzystwie i umiejętnością ich stosowania. W jego znaczeniu mieszczą się również często używane terminy takie jak: dobre maniery, etykieta towarzyska i biznesowa, kultura osobista, ale czy tylko?

Stanisław Krajski podsumował to tak:

Najszerszy jest termin savoir vivre. W jego znaczeniu mieszczą się, w zasadzie, ale go nie wyczerpują, znaczenia wszystkich pozostałych terminów. Savoir vivre, czyli sztuka życia, to bowiem sztuka, do której potrzebne są bon ton i ogłada, dobre wychowaniekindersztuba i dobre maniery, która wymaga znajomości i przestrzegania form towarzyskich, kodeksu towarzyskiego, protokołu, konwenansu, etykiety, do której potrzebna jest kultura osobista i kultura współżycia, która rodzi dobre obyczaje dobre zachowania.

Przestrzeganie zasad nie ma na celu utrudnienia życia, a wręcz przeciwnie – pozwala czynić je łatwiejszym. To wskazówki jak być bardziej pewnym siebie i jak postępować, by inni dobrze czuli się w naszym towarzystwie. W zasadzie, dobre wychowanie można ująć w jednym zdaniu: zawsze staramy kierować się życzliwością i szacunkiem wobec drugiego człowieka. Wyznaczone normy nie są przymusem i nie trzeba ich sztywno przestrzegać, ale zawsze kierować się dobrem drugiej osoby.

Oprócz codziennych uprzejmości, savoir-vivre pomoże odnaleźć się w każdej, nawet najtrudniejszej sytuacji służbowej. Zaczynając od porządku pierwszeństwa, czyli precedencji, a na pisaniu wiadomości e-mail kończąc, znajomość etykiety biznesu pomoże zyskać uznanie wśród współpracowników i uniknąć wielu stresujących wpadek. Pamiętajmy, że pierwsze wrażenie można zrobić tylko raz. Jeśli nasze zachowanie w pracy będzie pasmem wpadek, stracimy wiele w oczach szefa i współpracowników.

Strój również jest elementem savoir-vivre’u i tę część nazywamy dress code’m. Więcej przeczytasz w poście „Czym jest dress code?”.

Tymczasem, na sam początek serii postów o savoir-vivre, przygotowałam podsumowanie rzeczy bezwzględnie zakazanych, które można zacząć stosować od dzisiaj:

(lista pochodzi z książki Savoir-vivre. Poradnik dobrego wychowania – Anna Strzeszewska)

P1050317

  1. Stwarzanie sytuacji, które mogą kogoś upokorzyć lub obrazić.
  2. Naśmiewanie się z odmienności innych.
  3. Lekceważenie ludzi i ich uczuć.
  4. Okazywanie innych wyższości.
  5. Chwalenie się w celu zadowolenia własnej próżności.
  6. Prawienie fałszywych komplementów.
  7. Plotkowanie o innych.
  8. Zdradzanie powierzonych nam tajemnic.
  9. Czytanie cudzej korespondencji.
  10. Grzebanie w cudzych rzeczach.
  11. Używanie wulgaryzmów.
  12. Poprawianie wyglądu w miejscach publicznych.
  13. Dłubanie w nosie w obecności innych osób.
  14. Nieestetyczne jedzenie (siorbanie, mlaskanie, bekanie, cmokanie, łapczywe jedzenie).
  15. Mówienie z pełnymi ustami.
  16. Nadużywanie alkoholu.
  17. Robienie scen publicznie.
  18. Spóźnianie się.
  19. Gwizdanie i pstrykanie palcami na kelnera.
  20. Przepychanie się.
  21. Siadanie w sposób niechlujny.
  22. Nadmierne podnoszenie głosu.
  23. Rozmawianie szeptem w większym gronie.
  24. Przerywanie rozmówcy.
  25. Nadmierne gestykulowanie.
  26. Unikanie witania się z osobami, które znamy.
  27. Zakładanie białych skarpetek do garnituru.
  28. Palenie papierosów przy stole.
  29. Używanie telefonu w grupie osób bez ich zgody.
  30. Szokowanie strojem w sytuacjach uroczystych i oficjalnych.
  31. Podawanie ręki przez stół.
  32. Wręczanie kwiatów łodygami do góry.
  33. Wycieranie talerza chlebem.
  34. Oblizywanie łyżeczki po zamieszaniu napoju.
  35. Podawanie ręki jako pierwsi osobie starszej albo szefowi.
  36. Reklamowanie potrawy w restauracji bez wyraźnej przyczyny.
  37. Udzielanie nagany w obecności innych pracowników.
  38. Wręczanie napiwków obsłudze samolotu.
  39. Zabieranie z hotelu wyposażenia pokoju.
  40. Zostawianie po sobie śmieci i bałaganu.

Savoir-vivre dobrze znać, ale przede wszystkim warto zachować naturalność i zdrowy rozsądek. Niektóre zasady mogą być łamane, jednak jak to robić bez totalnego faux-pas? Wierzę, że wiedza, którą znajdziesz na blogu pomoże Ci przypomnieć lub nadrobić zasady dobrego wychowania aby budzić wśród ludzi życzliwość i szacunek. Osobą z klasą można być niezależnie od wieku, sytuacji finansowej czy wykształcenia.

Jestem ciekawa Waszego zdania – która zasada jest najbardziej, a która najmniej przydatna? Czekam na Wasze komentarze 🙂

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s