Wyrażenie savoir-vivre zostało zaczerpnięte z języka francuskiego (savoir znaczy wiedzieć, znać, potrafić, a vivre żyć) i dlatego można rozumieć go jako „sztuka życia”. Jest zbiorem zasad właściwego zachowania się w towarzystwie i umiejętnością ich stosowania. W jego znaczeniu mieszczą się również często używane terminy takie jak: dobre maniery, etykieta towarzyska i biznesowa, kultura osobista, ale czy tylko?
Stanisław Krajski podsumował to tak:
„Najszerszy jest termin savoir vivre. W jego znaczeniu mieszczą się, w zasadzie, ale go nie wyczerpują, znaczenia wszystkich pozostałych terminów. Savoir vivre, czyli sztuka życia, to bowiem sztuka, do której potrzebne są bon ton i ogłada, dobre wychowanie, kindersztuba i dobre maniery, która wymaga znajomości i przestrzegania form towarzyskich, kodeksu towarzyskiego, protokołu, konwenansu, etykiety, do której potrzebna jest kultura osobista i kultura współżycia, która rodzi dobre obyczaje i dobre zachowania.”
Przestrzeganie zasad nie ma na celu utrudnienia życia, a wręcz przeciwnie – pozwala czynić je łatwiejszym. To wskazówki jak być bardziej pewnym siebie i jak postępować, by inni dobrze czuli się w naszym towarzystwie. W zasadzie, dobre wychowanie można ująć w jednym zdaniu: zawsze staramy kierować się życzliwością i szacunkiem wobec drugiego człowieka. Wyznaczone normy nie są przymusem i nie trzeba ich sztywno przestrzegać, ale zawsze kierować się dobrem drugiej osoby.
Oprócz codziennych uprzejmości, savoir-vivre pomoże odnaleźć się w każdej, nawet najtrudniejszej sytuacji służbowej. Zaczynając od porządku pierwszeństwa, czyli precedencji, a na pisaniu wiadomości e-mail kończąc, znajomość etykiety biznesu pomoże zyskać uznanie wśród współpracowników i uniknąć wielu stresujących wpadek. Pamiętajmy, że pierwsze wrażenie można zrobić tylko raz. Jeśli nasze zachowanie w pracy będzie pasmem wpadek, stracimy wiele w oczach szefa i współpracowników.
Strój również jest elementem savoir-vivre’u i tę część nazywamy dress code’m. Więcej przeczytasz w poście „Czym jest dress code?”.
Tymczasem, na sam początek serii postów o savoir-vivre, przygotowałam podsumowanie rzeczy bezwzględnie zakazanych, które można zacząć stosować od dzisiaj:
(lista pochodzi z książki Savoir-vivre. Poradnik dobrego wychowania – Anna Strzeszewska)
- Stwarzanie sytuacji, które mogą kogoś upokorzyć lub obrazić.
- Naśmiewanie się z odmienności innych.
- Lekceważenie ludzi i ich uczuć.
- Okazywanie innych wyższości.
- Chwalenie się w celu zadowolenia własnej próżności.
- Prawienie fałszywych komplementów.
- Plotkowanie o innych.
- Zdradzanie powierzonych nam tajemnic.
- Czytanie cudzej korespondencji.
- Grzebanie w cudzych rzeczach.
- Używanie wulgaryzmów.
- Poprawianie wyglądu w miejscach publicznych.
- Dłubanie w nosie w obecności innych osób.
- Nieestetyczne jedzenie (siorbanie, mlaskanie, bekanie, cmokanie, łapczywe jedzenie).
- Mówienie z pełnymi ustami.
- Nadużywanie alkoholu.
- Robienie scen publicznie.
- Spóźnianie się.
- Gwizdanie i pstrykanie palcami na kelnera.
- Przepychanie się.
- Siadanie w sposób niechlujny.
- Nadmierne podnoszenie głosu.
- Rozmawianie szeptem w większym gronie.
- Przerywanie rozmówcy.
- Nadmierne gestykulowanie.
- Unikanie witania się z osobami, które znamy.
- Zakładanie białych skarpetek do garnituru.
- Palenie papierosów przy stole.
- Używanie telefonu w grupie osób bez ich zgody.
- Szokowanie strojem w sytuacjach uroczystych i oficjalnych.
- Podawanie ręki przez stół.
- Wręczanie kwiatów łodygami do góry.
- Wycieranie talerza chlebem.
- Oblizywanie łyżeczki po zamieszaniu napoju.
- Podawanie ręki jako pierwsi osobie starszej albo szefowi.
- Reklamowanie potrawy w restauracji bez wyraźnej przyczyny.
- Udzielanie nagany w obecności innych pracowników.
- Wręczanie napiwków obsłudze samolotu.
- Zabieranie z hotelu wyposażenia pokoju.
- Zostawianie po sobie śmieci i bałaganu.
Savoir-vivre dobrze znać, ale przede wszystkim warto zachować naturalność i zdrowy rozsądek. Niektóre zasady mogą być łamane, jednak jak to robić bez totalnego faux-pas? Wierzę, że wiedza, którą znajdziesz na blogu pomoże Ci przypomnieć lub nadrobić zasady dobrego wychowania aby budzić wśród ludzi życzliwość i szacunek. Osobą z klasą można być niezależnie od wieku, sytuacji finansowej czy wykształcenia.
Jestem ciekawa Waszego zdania – która zasada jest najbardziej, a która najmniej przydatna? Czekam na Wasze komentarze 🙂
Monafactory 
2 myśli na temat “Czym jest savoir-vivre?”